Hoe controleer je de kwaliteit van kikkererwten?

De kwaliteit van kikkererwten is bepalend voor de textuur en smaak van je gerecht, of je nu hummus, falafel of een stoofpot maakt. Er is een duidelijk verschil in hoe je gedroogde kikkererwten beoordeelt ten opzichte van de varianten uit blik of glas.

Gedroogde kikkererwten controleren

Bij gedroogde peulvruchten is versheid verrassend belangrijk. Hoewel ze lang houdbaar zijn, verliezen ze na verloop van tijd hun kwaliteit.

• Visuele inspectie: Kijk of de kikkererwten een uniforme grootte en een egale, crème-achtige kleur hebben. Vermijd zakken met veel gebroken erwten of exemplaren met donkere vlekken.
• Insecten: Controleer nauwkeurig op kleine, ronde gaatjes in de erwten. Dit wijst op de aanwezigheid van klanders of andere kevertjes. Zie je stof of gruis onderin de zak? Dit is vaak een teken van insectenvraat.
• Geur: Ruik aan de zak als deze open is. Ze moeten neutraal of licht nootachtig ruiken. Een muffe of stoffige geur duidt op schimmel of ouderdom.
• De kooktest: Soms zien ze er goed uit, maar blijven ze na het weken en urenlang koken nog steeds hard en korrelig. Dit betekent dat de kikkererwten te oud zijn; ze nemen dan geen vocht meer op. Helaas merk je dit pas tijdens de bereiding.

Kikkererwten in blik of glas

Bij geconserveerde kikkererwten is de controle iets eenvoudiger, maar niet minder belangrijk.

• De verpakking: Koop nooit blikken die bol staan of diepe deuken hebben, vooral niet op de naden. Dit kan wijzen op bacteriegroei of een aangetaste beschermlaag aan de binnenkant.
• Het vocht: Giet de kikkererwten af en bekijk het vocht (aquafaba). Het mag iets dikker zijn, maar mag niet extreem slijmerig aanvoelen of troebel grijs ogen.
• Geur en smaak: Na het afspoelen moeten ze fris ruiken. Een zure of metaalachtige geur is een teken van bederf. De textuur moet stevig zijn, maar ze moeten wel makkelijk te pletten zijn tussen duim en wijsvinger.