Hoe heten dikke spaghettinoedels?

De dikkere variant van de traditionele spaghetti wordt spaghettoni genoemd. Deze pastasoort heeft precies dezelfde lange, ronde vorm als gewone spaghetti, maar dan met een aanzienlijk grotere diameter. Door deze extra dikte heeft de pasta een langere kooktijd nodig, wat resulteert in een fantastische, stevige bite als je hem al dente kookt.

Spaghettoni is de perfecte keuze voor zware, robuuste sauzen. Waar een dunne pastasoort zou verdwijnen of te zacht zou worden onder het gewicht van een stevige vleessaus of een rijke roomsaus, houdt spaghettoni zich perfect staande. Denk hierbij aan gerechten met grove stukken groente, pancetta of een authentieke ragù.

Andere bekende dikke pastasoorten

Naast spaghettoni zijn er nog een paar andere pastasoorten die sterk lijken op dikke spaghetti:

• Bucatini: Dit is een dikke, spaghetti-achtige pasta met een cruciaal verschil: er loopt een hol smal buisje door het midden. Dit zorgt ervoor dat de saus niet alleen aan de buitenkant kleeft, maar ook in de pasta zelf trekt. Bekend van de klassieker bucatini all'amatriciana.
• Pici: Een rustieke, handgerolde pasta uit Toscane. Omdat het met de hand wordt gerold, is het vaak wat ongelijkmatig van dikte. Het heeft de vorm van zeer dikke spaghetti en wordt traditioneel zonder ei gemaakt, met alleen water en bloem.
• Udon noedels: Mocht je specifiek op zoek zijn naar een dikke noedel uit de Aziatische keuken, dan zoek je hoogstwaarschijnlijk naar udon. Dit zijn zachte, dikke Japanse tarwenoedels die vaak in hartige bouillons of roerbakgerechten worden gebruikt.

Voor het beste resultaat kook je dikke pasta altijd in een ruime pan met flink wat gezouten water. Proef de pasta een minuut voor het einde van de aangegeven kooktijd op de verpakking, zodat je de perfecte stevigheid kunt garanderen.