Welke banaan is de originele?
Het antwoord op de vraag wat de 'originele' banaan is, is complexer dan je misschien denkt. De banaan die je vandaag de dag in elke supermarkt vindt, is namelijk totaal anders dan de banaan die onze grootouders aten, en al helemaal onvergelijkbaar met de wilde vrucht die duizenden jaren geleden in de natuur groeide.
De Gros Michel: De banaan van vroeger
Tot de jaren vijftig van de vorige eeuw was de Gros Michel (ook wel 'Big Mike' genoemd) de standaardbanaan in de westerse wereld. Als mensen het hebben over de 'originele' commerciële banaan, bedoelen ze meestal deze variant. De Gros Michel had een aantal culinaire voordelen ten opzichte van de huidige banaan:
- Hij was groter en vetter.
- De smaak was veel zoeter en intenser.
- De textuur was romiger.
Er gaat zelfs een hardnekkig gerucht dat de smaak van artificiële banaansnoepjes gebaseerd is op de Gros Michel. Daarom vinden veel mensen dat bananensnoepjes niet naar 'echte' bananen smaken; ze smaken naar een banaan die bijna niet meer bestaat.
Waarom eten we nu de Cavendish?
De Gros Michel had één zwakte: hij was niet bestand tegen de Panamaziekte, een agressieve schimmel die bananenplantages wereldwijd vernietigde. Omdat bananenklonen zijn (stekjes van dezelfde plant), verspreidde de ziekte zich razendsnel. De hele industrie dreigde in te storten.
Telers moesten noodgedwongen overstappen op een banaan die wél resistent was tegen deze schimmel: de Cavendish. Dit is de banaan die jij nu kent. Hoewel de Cavendish minder smaakvol is en sneller beurse plekken krijgt dan de Gros Michel, was hij de redding voor de bananensector.
De botanische oorsprong
Als je kijkt naar de échte botanische oorsprong, is er geen sprake van één originele banaan. Alle eetbare bananen zijn hybriden en mutaties van twee wilde, niet-eetbare voorouders uit Zuidoost-Azië:
- Musa acuminata: Deze wilde soort is verantwoordelijk voor de zoete smaak.
- Musa balbisiana: Deze soort zorgt voor de zetmeelrijke structuur en hardheid.
Deze wilde varianten zou je in de keuken nauwelijks herkennen of willen gebruiken. Ze zijn klein, hebben weinig vruchtvlees en zitten boordevol harde, zwarte pitten die je tanden kunnen breken. De pitloze, vlezige banaan is dus eigenlijk het resultaat van duizenden jaren menselijke selectie en veredeling.
