Waarom geen kikkererwten eten?

Hoewel kikkererwten in de culinaire wereld worden geprezen om hun veelzijdigheid – denk aan romige hummus, rijke curry's of knapperige falafel – zijn ze niet voor iedereen de beste keuze. Er zijn verschillende redenen, variërend van spijsverteringsproblemen tot de aanwezigheid van bepaalde plantenstoffen, waarom je er misschien voorzichtig mee moet zijn of ze zelfs beter volledig kunt vermijden.

Spijsverteringsproblemen en gasvorming

De meest voorkomende reden om kikkererwten te laten staan, is het effect op de spijsvertering. Veel mensen ervaren na het eten ervan een opgeblazen gevoel, buikpijn of winderigheid. Dit komt doordat deze peulvruchten rijk zijn aan complexe suikers, zogeheten oligosachariden (zoals raffinose en stachyose). Het menselijk lichaam mist het specifieke enzym om deze suikers in de dunne darm volledig af te breken. Wanneer ze vervolgens onverteerd in de dikke darm aankomen, gaan bacteriën ze fermenteren, wat leidt tot gasproductie. Als je hier gevoelig voor bent, kan dit erg onprettig zijn.

Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) en FODMAPs

Voor mensen met het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) of gevoelige darmen kunnen kikkererwten een echte 'trigger' zijn. Ze bevatten galactanen, een type koolhydraat dat valt onder de FODMAP-groep. Bij mensen die deze stoffen slecht verdragen, zorgen ze voor krampen en een verstoorde stoelgang. Hoewel kikkererwten uit blik (mits zeer goed afgespoeld) soms een lager gehalte aan deze stoffen hebben omdat ze in het water lekken, blijven gedroogde kikkererwten vaak een no-go voor deze groep.

Antinutriënten: Fytinezuur en Lectines

Net als veel andere peulvruchten en granen bevatten kikkererwten antinutriënten. Dit zijn stoffen die de plant aanmaakt ter bescherming, maar die voor ons nadelig kunnen werken:

• Fytinezuur: Dit stofje bindt zich in je spijsverteringskanaal aan belangrijke mineralen zoals ijzer, zink, magnesium en calcium. Hierdoor kan je lichaam deze voedingsstoffen minder goed opnemen. Voor mensen met een mineralentekort kan dit een reden zijn om de consumptie te beperken.
• Lectines: In grote hoeveelheden kunnen lectines de darmwand irriteren en de opname van voedingsstoffen verstoren.

Een professionele bereiding is hierbij wel de sleutel: door gedroogde kikkererwten langdurig te weken (en het weekwater weg te gooien) en ze daarna goed gaar te koken, breek je het grootste deel van deze antinutriënten af.

Nooit rauw eten

Het is cruciaal om te weten dat kikkererwten nooit rauw gegeten mogen worden. Rauwe peulvruchten bevatten toxines die ernstige voedselvergiftigingsverschijnselen kunnen veroorzaken. Ze moeten altijd goed verhit zijn geweest. Kikkererwten uit blik of pot zijn al voorgekookt en dus veilig, maar als je met gedroogde erwten werkt, is geduld tijdens het kookproces essentieel.