Waarom is een aubergine fruit?

Hoewel we de aubergine in de keuken vrijwel altijd als groente behandelen, is het botanisch gezien eigenlijk fruit. Om precies te zijn: het is een bes. Dit klinkt misschien verrassend als je denkt aan de hartige gerechten waarin je deze veelzijdige smaakmaker gebruikt, maar de verklaring ligt in de manier waarop de plant groeit en zich voortplant.

De definitie van fruit wordt in de plantkunde heel strikt genomen. Iets is een vrucht of fruit wanneer het groeit uit de bevruchte bloem van een plant en de zaden van die plant bevat. Als je een aubergine doormidden snijdt, zie je direct talloze kleine, zachte zaadjes in het vruchtvlees zitten. Deze zaadjes zijn de manier waarop de aubergineplant zich voortplant. Omdat de aubergine uit de prachtige paarse bloem van de nachtschadefamilie groeit en deze zaden in zich draagt, valt hij onmiskenbaar in de categorie fruit.

Waarom noemen we het dan toch vaak een groente? Dat heeft puur te maken met de culinaire toepassing. In de keuken maken we een onderscheid op basis van smaak en gebruiksmoment. Fruit heeft meestal een zoete of friszure smaak en wordt vaak rauw gegeten of in desserts verwerkt. Groenten zijn over het algemeen hartiger en vormen de basis van de warme maaltijd. Omdat de aubergine een milde, licht bittere smaak heeft die perfect kruiden en specerijen opneemt, bereiden we hem in hartige gerechten zoals moussaka, ratatouille of baba ganoush. Hierdoor heeft de aubergine de culinaire stempel 'groente' gekregen.

Kort samengevat: de plantkundige oorsprong bepaalt dat de aubergine een vrucht (en daarmee fruit) is, terwijl jouw toepassing in de pan ervoor zorgt dat het als groente door het leven gaat. Dit culinaire dubbelleven deelt de aubergine overigens met andere bekende ingrediënten zoals de tomaat, courgette, komkommer en paprika.