Waarom stopte Miley Cyrus met veganisme?
Jarenlang was Miley Cyrus een van de meest uitgesproken beroemdheden die een strikt plantaardige levensstijl propageerde. Van 2013 tot 2020 volgde ze een veganistisch dieet en zette ze zich actief in voor dierenrechten. Toch maakte de zangeres in september 2020, tijdens een interview in de podcast The Joe Rogan Experience, bekend dat ze gestopt was met veganisme. De reden hiervoor was niet ethisch van aard, maar puur gericht op haar fysieke gezondheid.
Gezondheidsproblemen en 'Brain Fog'
De voornaamste reden voor haar besluit was dat ze zich lichamelijk en mentaal niet meer optimaal voelde. Cyrus omschreef dat ze last had van ernstige concentratieproblemen, wat ze zelf 'brain fog' (hersenmist) noemde. Ze gaf aan dat ze zich wazig voelde en niet de scherpte had die ze gewend was. Ondanks het gebruik van diverse supplementen om tekorten op te vangen, merkte ze dat haar lichaam niet goed functioneerde op een uitsluitend plantaardig menu.
Een tekort aan Omega-3 vetzuren
Volgens de zangeres was de boosdoener een gebrek aan essentiële voedingsstoffen, met name Omega-3 vetzuren, die cruciaal zijn voor een goede hersenfunctie. Hoewel je deze vetzuren uit plantaardige bronnen zoals walnoten, lijnzaad of algenolie kunt halen, is de conversie in het lichaam bij sommige mensen minder efficiënt dan bij dierlijke bronnen. Miley gaf aan dat haar hersenen simpelweg 'schreeuwden' om deze voedingsstoffen.
De overstap naar pescotarisme
Om haar gezondheid te herstellen, besloot ze vis toe te voegen aan haar dieet. Haar eerste niet-veganistische maaltijd in jaren was een stuk gegrilde vis, klaargemaakt door haar ex-man Liam Hemsworth. Ze beschreef dat ze vrijwel direct een verschil merkte in haar helderheid en energieniveau. Tegenwoordig volgt ze een pescotarisch dieet; ze eet dus grotendeels plantaardig, aangevuld met vis.
Hoewel ze veel kritiek kreeg vanuit de veganistische gemeenschap, benadrukte Cyrus dat ze nog steeds enorm veel van dieren houdt. Echter, ze kwam tot de conclusie dat ze niet goed voor anderen of voor dieren kan zorgen als ze niet eerst goed voor haar eigen lichaam en brein zorgt. Het is een klassiek voorbeeld van hoe voeding heel persoonlijk is en wat voor de één werkt, voor de ander soms tekortschiet.
