Welke kaas bevat geen lactose?
Lactosevrije kaas is voor veel mensen met een intolerantie een uitkomst. Het goede nieuws is dat veel traditionele kaassoorten van nature nagenoeg geen lactose bevatten. Dit komt door het productieproces en de lange rijpingstijd van de kaas.
Tijdens het maken van kaas wordt de vloeibare melk gescheiden in wrongel (de vaste delen) en wei (de vloeistof). De meeste lactose verdwijnt met de wei. De melkzuurbacteriën die vervolgens aan de wrongel worden toegevoegd, breken de resterende lactose af en zetten dit om in melkzuur. Hoe langer een kaas rijpt, hoe minder lactose er in het eindproduct achterblijft.
- Harde, oude kazen: Hollandse kazen zoals oude Gouda, brokkelkaas en Edammer die langer dan 16 weken zijn gerijpt, zijn nagenoeg lactosevrij.
- Buitenlandse harde kazen: Parmezaanse kaas (Parmigiano Reggiano), Grana Padano, Pecorino, Gruyère en Emmentaler zijn veilige keuzes door hun lange rijpingsproces.
- Cheddar: Ook echte gerijpte Cheddar bevat vrijwel geen lactose.
Een handige vuistregel is om naar de voedingswaarde op het etiket te kijken. Lactose is een suiker, dus het valt onder de koolhydraten. Als er bij koolhydraten en suikers '0 gram' of '<0,1 gram' per 100 gram staat, dan is de kaas veilig voor iemand met een lactose-intolerantie.
Wees voorzichtig met verse kazen. Soorten zoals hüttenkäse, ricotta, jonge mozzarella en smeerkazen bevatten vaak nog aanzienlijke hoeveelheden lactose omdat ze niet of nauwelijks zijn gerijpt. Voor deze varianten kun je het beste kiezen voor een specifiek 'lactosevrij' gelabeld product waarbij de lactose fabrieksmatig is verwijderd.
