Hoe eet je pappardelle pasta?

Pappardelle is een indrukwekkende, brede lintpasta die zijn oorsprong vindt in het prachtige Toscane. Door de breedte van de linten – vaak wel twee tot drie centimeter – kan het eten ervan een uitdaging lijken zonder te knoeien. Toch is de techniek vrij eenvoudig als je weet hoe je met de structuur van de pasta omgaat.

Gebruik alleen je vork

Volgens de strikte Italiaanse etiquette eet je lange pasta, en dus ook pappardelle, uitsluitend met een vork. Het gebruik van een lepel wordt in Italië vaak gezien als iets voor kinderen of toeristen. De juiste techniek werkt als volgt:

• Zet de tanden van je vork op de rand van het bord, waar minder pasta ligt.
• Scheid twee of drie linten van de rest. Probeer niet te veel in één keer te pakken, want dan wordt de hap veel te groot voor je mond.
• Draai de vork rustig rond zodat de linten zich om de tanden wikkelen tot een compact rolletje.
• Breng de vork naar je mond zonder dat er lange slierten naar beneden hangen.

Mag je een lepel gebruiken?

Hoewel puristen zweren bij alleen een vork, is het buiten Italië heel gebruikelijk om een lepel als hulpmiddel te gebruiken. Als je dit prettiger vindt, houd je de lepel in je linkerhand en de vork in je rechterhand. Je gebruikt de holling van de lepel als weerstand om de pasta tegenaan te draaien, in plaats van de rand van het bord. Dit maakt het makkelijker om een net rolletje te vormen en zorgt ervoor dat je ook wat van de saus mee kunt scheppen.

Nooit snijden

Het is een absolute 'no-go' om pappardelle met een mes te snijden. Door de linten klein te snijden, verlies je het specifieke mondgevoel en de textuur die deze pasta juist zo bijzonder maken. Bovendien blijft de saus beter hangen in de plooien van de gewikkelde linten dan aan kleine stukjes deeg.

De rol van de saus

Omdat pappardelle zo breed en stevig is, wordt deze pasta traditioneel geserveerd met robuuste, vlezige sauzen zoals een ragù van wild zwijn, haas of runderstoofvlees. De kunst is om tijdens het draaien wat van de grove stukken vlees of saus tussen de linten 'gevangen' te houden. Zo heb je bij elke hap de perfecte balans tussen de zijdezachte pasta en de rijke saus.