Hoe weet je of zalm vers is?
Het beoordelen van de versheid van zalm is cruciaal voor zowel de smaak als de voedselveiligheid. Bij het kopen van vis zijn je zintuigen je beste gereedschap. Door te letten op geur, uiterlijk en textuur, kun je feilloos bepalen of een stuk zalm vers van de visafslag komt of al te lang in de vitrine ligt.
Let op de geur
Geur is vaak de eerste en belangrijkste indicator. Verse zalm hoort niet sterk naar vis te ruiken. In plaats daarvan heeft het een lichte, zilte geur die doet denken aan een frisse zeebries. Ruikt de zalm penetrant, zuur of ammoniakachtig? Laat deze dan absoluut liggen, want dat is een overduidelijk teken van bederf.
Controleer het uiterlijk en de kleur
Kijk vervolgens goed naar het uiterlijk van de vis. Het vlees moet een levendige, heldere kleur hebben. Afhankelijk van de soort varieert dit van zachtroze tot diep koraalrood. De witte vetlijntjes in de filet horen strak en duidelijk zichtbaar te zijn, zonder dat ze uitlopen. Vermijd zalm met doffe, bruine of grijze randjes. Ook hoort de vis een lichte, natuurlijke glans te hebben. Ziet de zalm er uitgedroogd uit of zit er juist een plakkerig, melkachtig laagje op, dan is de vis niet meer goed.
Ogen en kieuwen bij een hele zalm
Koop je een hele zalm in plaats van een filet of moot? Controleer dan altijd de ogen en kieuwen. De ogen moeten helder, bol en glanzend zijn. Zodra de ogen troebel, grijs of ingezakt zijn, is de vis aan de oude kant. De kieuwen horen een heldere, dieprode of roze kleur te hebben en mogen absoluut niet slijmerig of bruin zijn.
Voel aan de textuur
Tot slot is de textuur een zeer betrouwbare graadmeter. Verse zalm voelt stevig en veerkrachtig aan. Als je zachtjes met je vinger in het visvlees drukt, moet het kuiltje direct terugveren naar zijn oorspronkelijke vorm. Blijft er een deukje achter of voelt het vlees zacht en papperig aan, dan is de vis oud. Let er bij voorverpakte zalm in de supermarkt ook op dat er geen grote plassen vocht in de verpakking staan, want dat wijst op een langdurige opslag en structuurverlies.
