Wat zegt de Bijbel over kefir?
Als je zoekt naar de term 'kefir' in de Bijbel, kom je bedrogen uit. De Bijbel zegt namelijk helemaal niets over deze specifieke gefermenteerde drank. Toch is het heel logisch dat je je dit afvraagt, want gefermenteerde zuivel speelde wel degelijk een gigantische rol in het dagelijkse leven van de mensen in de bijbelse oudheid.
Om te begrijpen wat mensen in die tijd dronken, moet je even terug in de tijd. In het oude Midden-Oosten bestonden natuurlijk nog geen koelkasten. Melk van schapen, geiten of kamelen bedierf daardoor in het warme klimaat ontzettend snel. Om de melk toch te kunnen bewaren en veilig te consumeren, lieten ze deze opzettelijk fermenteren in leren zakken. Dit proces leverde een dikke, friszure melk op die veel lijkt op wat we nu kennen als yoghurt of kwark. In verschillende bijbelvertalingen wordt hiernaar verwezen met woorden als 'dikke melk', 'boter' of 'zure melk'. Een bekend historisch voorbeeld hiervan is de traditionele drank leben (of laban), die nog steeds veel gedronken wordt in die regio.
Waar komt kefir dan wel vandaan? De oorsprong van de echte kefir ligt niet in het Midden-Oosten, maar in het noordelijke Kaukasusgebergte. Volgens overleveringen ontdekten herders daar per toeval dat verse melk, bewaard in leren zakken, veranderde in een licht bruisende en probiotische drank wanneer het in aanraking kwam met specifieke melkzuurbacteriën en gisten. Deze unieke symbiotische samenstelling vormt de zogeheten kefirkorrels, ook wel het 'kefirplantje' genoemd. De lokale bevolking bewaarde dit geheim eeuwenlang zorgvuldig, waardoor de drank pas veel later de rest van de wereld bereikte.
Kortom, hoewel de bijbelse figuren zeker bekend waren met de bewaartechnieken en de smaak van gefermenteerde zuivelproducten, was dit absoluut geen kefir. De specifieke combinatie van bacteriën en gisten die kefir zijn unieke karakter geeft, behoort exclusief tot de culinaire geschiedenis van de Kaukasus en komt in de bijbelse geschriften simpelweg niet voor.
