Wie heeft bewezen dat tomaten niet giftig zijn?
De mythe dat tomaten giftig zouden zijn, heeft eeuwenlang de ronde gedaan in Europa en Noord-Amerika. Dit kwam deels doordat de tomaat familie is van de nachtschade, een plantenfamilie met veel giftige leden, en deels door een dodelijke combinatie met het servies van die tijd.
In de achttiende eeuw aten welgestelde mensen vaak van tinnen borden die een hoog percentage lood bevatten. Het sap van de tomaat is van nature erg zuur. Zodra de tomaten op deze borden werden geserveerd, loste het zuur het lood op. Mensen liepen hierdoor loodvergiftiging op en kwamen soms zelfs te overlijden. De tomaat kreeg hierdoor ten onrechte de schuld en stond lange tijd bekend als de 'gifappel'.
De persoon die de eer krijgt deze hardnekkige fabel in de Verenigde Staten te hebben ontkracht, is kolonel Robert Gibbon Johnson. Volgens de historische overlevering kondigde hij aan dat hij op 28 september 1820 openlijk tomaten zou eten op de trappen van het plaatselijke gerechtsgebouw in Salem, New Jersey.
Een grote menigte verzamelde zich, inclusief een arts die verwachtte dat Johnson elk moment dodelijk in elkaar zou zakken. Tot grote verbazing van de aanwezigen at hij een hele mand tomaten leeg en liep hij na afloop vrolijk en kerngezond weer weg. Hij bewees hiermee onomstotelijk dat de vrucht volkomen veilig was voor consumptie.
Hoewel sommige moderne historici debatteren over de mate waarin dit verhaal door de jaren heen is aangedikt, blijft het de meest bekende en invloedrijke gebeurtenis rondom de acceptatie van de tomaat. Het zorgde er mede voor dat de tomaat zijn slechte reputatie verloor en aan een onstuitbare opmars begon. Vandaag de dag kun je je een goede basis voor warme sauzen, stoofschotels of soepen zonder deze veelzijdige smaakmaker immers niet meer voorstellen.
