Het ziet eruit als hondenvoer, maar sporters zweren bij ‘boy kibble’
22 augustus 2026 om 09:00
door Redactie
Eerst brachten de sociale media ons girl dinner: van die borrelplankjes vol crackers, vleeswaren, misschien een paar olijven en wat fruit. Nu schotelt het internet ons boy kibble (jongensbrokken) voor: een simpele kom met rundergehakt en witte rijst die verdacht veel wegheeft van hondenvoer.
Gedreven door gemak en het streven naar veel eiwitten is boy kibble enorm aangeslagen onder fitnessliefhebbers. "Dit is typisch iets voor iemand die wil 'bulken', spiermassa wil opbouwen en het vooral simpel wil houden," zegt Zachary Mulvihill, klinisch docent en arts bij Weill Cornell Medicine en het NewYork-Presbyterian Hospital.
En simpel is het zeker. Afgezien van wat variatie in het gehakt (kalkoen in plaats van rundvlees bijvoorbeeld) of het vervangen van witte rijst door quinoa of pasta, zit er weinig afwisseling in recepten voor boy kibble.
"Jongeren hebben vaak niet veel tijd of geld over. Ze hebben misschien ook weinig kookervaring of weten niet goed hoe ze iets moeten klaarmaken dat zowel smakelijk als gezond is," legt Mulvihill uit. "Dus kom je moe thuis uit je werk en probeer je simpelweg aan je benodigde voedingsstoffen te komen."
De dertigjarige Marquis Hawkes werkt als internist en is parttime personal trainer. Hoewel hij van koken houdt, laat zijn agenda daar doordeweeks weinig ruimte voor. Volgens hem kost boy kibble slechts zo'n vijftien tot twintig minuten om te bereiden. Zelf combineert hij zijn magere rundergehakt en witte rijst graag met gesnipperde ui, paprika en af en toe wat pittige honing (hot honey).
Zijn andere vaste avondmaaltijd bestaat uit kipfilet, witte rijst en broccoli. Hij houdt al geruime tijd vast aan deze routine vanwege de gezonde voedingsstoffen en de voordelen voor spieropbouw. Bovendien bevalt het hem hoe hij zich na het eten voelt.
"Ik voel me minder zwaar na mijn maaltijden," zegt Hawkes. "Ik wil absoluut niks eten waardoor ik meteen wil gaan slapen – zeker niet tijdens de lunch, midden op de dag, als ik weer aan het werk moet."
De voornaamste kritiek van de internist richt zich echter op wat hij "een schrijnend gebrek aan vezels en groenten" noemt van veel populaire boy kibble-recepten.
"Als je naar je bord kijkt, zou de helft uit groenten moeten bestaan. Vijfentwintig procent zou uit koolhydraten moeten bestaan en 25 procent uit eiwitten," zegt Mulvihill. "Kijken we naar een bord boy kibble, dan ontbreekt de helft van het bord simpelweg omdat er geen groenten op liggen. Het is vijftig procent rijst en vijftig procent eiwit."
Hij stelt een eenvoudige oplossing voor: voeg gewoon groenten toe die je lekker vindt. Om het makkelijk te houden raadt hij voorgekookte bietjes en diepvriesgroenten aan.
"Groenten zijn ook goed voor je spieren," zegt hij. "Het is ontzettend belangrijk om vezels in je dieet te hebben. We weten dat dit essentieel is voor je darmen en om verstopping te voorkomen."
De 33-jarige personal trainer Erik Rokisky uit Los Angeles stelt voor om aardappelen te gebruiken in plaats van witte rijst, omdat die meer vezels en minder calorieën bevatten.
"Van witte rijst eet je al snel te veel, omdat het heel lekker is en als je het niet afweegt is het best lastig in te schatten hoeveel calorieën je daadwerkelijk binnenkrijgt," aldus Rokisky.
Rokisky pleit ervoor om verder te kijken dan alleen koolhydraten, eiwitten en vetten, en ook prioriteit te geven aan micronutriënten (essentiële voedingsstoffen).
"Micronutriënten spelen een grote rol in het functioneren van je lichaam en bij neurotransmitters zoals dopamine en serotonine," zegt Rokisky. "En al die factoren beïnvloeden je eetgedrag, zoals hoeveel je eet en hoe goed je een dieet volhoudt."
En simpel is het zeker. Afgezien van wat variatie in het gehakt (kalkoen in plaats van rundvlees bijvoorbeeld) of het vervangen van witte rijst door quinoa of pasta, zit er weinig afwisseling in recepten voor boy kibble.
"Jongeren hebben vaak niet veel tijd of geld over. Ze hebben misschien ook weinig kookervaring of weten niet goed hoe ze iets moeten klaarmaken dat zowel smakelijk als gezond is," legt Mulvihill uit. "Dus kom je moe thuis uit je werk en probeer je simpelweg aan je benodigde voedingsstoffen te komen."
De dertigjarige Marquis Hawkes werkt als internist en is parttime personal trainer. Hoewel hij van koken houdt, laat zijn agenda daar doordeweeks weinig ruimte voor. Volgens hem kost boy kibble slechts zo'n vijftien tot twintig minuten om te bereiden. Zelf combineert hij zijn magere rundergehakt en witte rijst graag met gesnipperde ui, paprika en af en toe wat pittige honing (hot honey).
Zijn andere vaste avondmaaltijd bestaat uit kipfilet, witte rijst en broccoli. Hij houdt al geruime tijd vast aan deze routine vanwege de gezonde voedingsstoffen en de voordelen voor spieropbouw. Bovendien bevalt het hem hoe hij zich na het eten voelt.
"Ik voel me minder zwaar na mijn maaltijden," zegt Hawkes. "Ik wil absoluut niks eten waardoor ik meteen wil gaan slapen – zeker niet tijdens de lunch, midden op de dag, als ik weer aan het werk moet."
De voornaamste kritiek van de internist richt zich echter op wat hij "een schrijnend gebrek aan vezels en groenten" noemt van veel populaire boy kibble-recepten.
"Als je naar je bord kijkt, zou de helft uit groenten moeten bestaan. Vijfentwintig procent zou uit koolhydraten moeten bestaan en 25 procent uit eiwitten," zegt Mulvihill. "Kijken we naar een bord boy kibble, dan ontbreekt de helft van het bord simpelweg omdat er geen groenten op liggen. Het is vijftig procent rijst en vijftig procent eiwit."
Hij stelt een eenvoudige oplossing voor: voeg gewoon groenten toe die je lekker vindt. Om het makkelijk te houden raadt hij voorgekookte bietjes en diepvriesgroenten aan.
"Groenten zijn ook goed voor je spieren," zegt hij. "Het is ontzettend belangrijk om vezels in je dieet te hebben. We weten dat dit essentieel is voor je darmen en om verstopping te voorkomen."
De 33-jarige personal trainer Erik Rokisky uit Los Angeles stelt voor om aardappelen te gebruiken in plaats van witte rijst, omdat die meer vezels en minder calorieën bevatten.
"Van witte rijst eet je al snel te veel, omdat het heel lekker is en als je het niet afweegt is het best lastig in te schatten hoeveel calorieën je daadwerkelijk binnenkrijgt," aldus Rokisky.
Rokisky pleit ervoor om verder te kijken dan alleen koolhydraten, eiwitten en vetten, en ook prioriteit te geven aan micronutriënten (essentiële voedingsstoffen).
"Micronutriënten spelen een grote rol in het functioneren van je lichaam en bij neurotransmitters zoals dopamine en serotonine," zegt Rokisky. "En al die factoren beïnvloeden je eetgedrag, zoals hoeveel je eet en hoe goed je een dieet volhoudt."
'Boy kibble' versus 'girl dinner'
Boy kibble is de gevatte tegenhanger van girl dinner, dat in 2023 zijn intrede deed. Beide maaltijden zijn ontworpen om met minimale inspanning aan de dagelijkse voedingsbehoefte te voldoen. Toch heeft ook girl dinner zo zijn nadelen, aldus Mulvihill.
"In de oosterse geneeskunde is het heel belangrijk om je eten te verhitten en warme, bereide gerechten te eten," vertelt hij. "Bij een girl dinner komen de meeste ingrediënten meestal rechtstreeks uit een zakje, zoals chips of zelfs gezonde crackers; die zijn niet vers bereid. Daarnaast komt er veel koud uit de koelkast, zoals hummus of rauwe groenten."
Hoewel deze voedingstrends de laatste tijd flink aan populariteit winnen is deze manier van eten volgens Adrienne Bitar, docent voedingscultuur aan Cornell University, niet nieuw.
"Mensen eten dit soort dingen als boy kibble en girl dinner al sinds jaar en dag, alleen bestonden er nooit recepten voor. Het werd simpelweg nooit besproken, omdat het zo simpel is," aldus Bitar.
Hoewel girl dinner en boy kibble hetzelfde gemak en dezelfde eenvoud bieden, verschilt de achterliggende filosofie wezenlijk.
"Bij girl dinner zit het plezier er juist in dat je níét kookt," legt Bitar uit. "Koken wordt vaak als traditioneel vrouwenwerk gezien: ondankbaar, eentonig en zonder dat men er echt vreugde aan beleeft. Dat werk uit de weg gaan is speels en luchtig, en viert lekker eten voor vrouwen zonder dat daar huishoudelijke arbeid an te pas komt."
Bij boy kibble wordt het koken volgens Bitar juist puur als noodzaak gezien.
"Dit is niet koken uit liefde, voor het plezier of voor de smaak," zegt ze. "Het is meer: ik ga heel rationeel te werk, optimaliseer mijn voedingsinname, doe het werk één keer en warm het de rest van de week gewoon op."
Uiteindelijk draait boy kibble wellicht niet om smaak of een passie voor de kookkunst, maar om overleven in een maatschappij waarin we te druk zijn om te koken. Het komt neer op een uiterst minimalistische kookmethode om de eiwitinname op te krikken. En wat blijkt: het toppunt van geoptimaliseerde menselijke voeding lijkt verdacht veel op wat we in de voerbak van onze hond vinden.
