Wat is het laatste stadium van een kip?

In de culinaire wereld wordt het laatste stadium van een kip aangeduid als de soepkip. Dit is bijna altijd een legkip die aan het einde van haar productieve leven is gekomen en niet meer voldoende eieren legt. Waar een gewone braadkip vaak maar enkele weken oud is, heeft een soepkip er meestal al meer dan een jaar of anderhalf op zitten.

Verschil in structuur en smaak

Omdat deze kip aanzienlijk ouder is en tijdens haar leven veel heeft bewogen, is de spierstructuur compleet anders dan die van jonge kippen. Het vlees bevat veel meer bindweefsel en is daardoor erg taai en stevig. Als je een soepkip zou proberen te braden of grillen zoals een normaal kippetje, krijg je een resultaat dat gortdroog is en bijna niet te kauwen. Toch heeft dit oudere vlees een enorm voordeel: het heeft een veel intensere en diepere kipsmaak.

De perfecte bereiding

De naam verraadt het al: deze kip is gemaakt voor de soepketel. De enige manier om het taaie vlees en de smaak tot hun recht te laten komen, is door het langzaam te garen in water. Tijdens het urenlang trekken van de bouillon breekt het vele collageen in het bindweefsel langzaam af en verandert het in gelatine. Dit zorgt voor dat plakkerige mondgevoel dat een goede bouillon kenmerkt.

Het resultaat is een krachtige basis die je met een jonge kip nooit zou kunnen evenaren. Het gekookte vlees kun je na afloop van de botten plukken. Hoewel het wat droger is van structuur, is het fantastisch in gerechten waar je een romige saus toevoegt, zoals in een klassieke kippenragout, bitterballen of een gevulde kippensalade.